Toon Tellegen

Foto: uit het boek Birth, als symbool voor de verte: het reisdoel van de mier.

Het onderscheid tussen de kinder- en jeugdboeken en de literatuur voor volwassenen is bij Toon Tellegen niet eenduidig. Veel van zijn kinderboeken met dierenverhalen worden immers ook door volwassenen gelezen. Omgekeerd wordt zijn proza en poëzie ook door jeugdige lezers en adolescenten gesmaakt. Hier een fragment uit zijn nieuwste boek 'het vertrek van de mier', waarin de mier op een dag besluit van huis weg te gaan. De achterblijvende dieren peinzen over wat verdwijnen is, en spreken over de tijd toen iedereen nog bij elkaar was. Allemaal gaan ze anders met het vertrek van de mier om. De een wordt treurig, de ander gaat nóg meer eten, een derde raakt in paniek. Maar één ding staat vast: ze missen de mier ontzettend. Ook de mier laat van zich horen. Hij is ver van huis en hoort stemmen in zijn hoofd. Zijn het de andere dieren? Zijn verlangens om de eekhoorn, de olifant en alle andere terug te zien is zo groot. In zijn aantekeningen doet hij poëtisch verslag van zijn heimwee.

Ik had een muur moeten bouwen, dacht de bever, waar hij niet overheen had kunnen klimmen. Maar toen hij dat aan de krekel vertelde, die hij aan de rand van het bos tegenkwam, vroeg de krekel: 'En als er nu eens iemand is waar ik nog nooit van heb gehoord en die wil bij mij op bezoek komen en die woont aan de andere kant van die muur?' Daar had de bever geen antwoord op. 'En als de mier echt had weg gewild en die muur stond er en hij zat zich nu te verbijten en wilde nooit meer iemand zien?' vroeg de krekel. 'Tja,' zei de bever. 'En als hij er een tunnel onderdoor had gegraven?' 'Daar weet ik raad op!' riep de bever en hij sprong op. 'Ik kan ook omlaag bouwen!' 'En als hij dan toch was weggegaan, maar op een raadselachtige manier, waar nog nooit iemand van heeft gehoord en waar muren niet tegen helpen?' De bever zweeg. 'En als wij hem dan allemaal achterna wilden gaan, maar wel op een gewone manier, en die muur stond er?' vroeg de krekel. 'Ik had ook een heel kleine muur kunnen bouwen,' zei de bever zachtjes. Hij keek naar de grond en liep zonder nog iets te zeggen door. Thuisgekomen ging hij voor zijn deur zitten nadenken. En toch had ik een muur moeten bouwen, dacht hij. Hij sloeg met zijn rechter vuist op zijn linker handpalm. Ik weet het zeker. Hij zag de mier voor zijn muur staan. Ai, zei de mier, dáár had ik niet op gerekend... Hij probeerde over de muur heen te klimmen, eronderdoor te kruipen en er dwars doorheen te lopen. Maar het lukte niet. Hij liep erlangs tot hij niet meer kon. Hij bleef staan voor een briefje dat aan de muur hing:

Onneembare muur.
Taart bij mij.
De bever

De mier las het briefje en plotseling kwamen zijn krachten terug en holde hij naar de bever toe. De bever was thuis en had toevallig honingtaart gebakken. Ze atn de taart en spraken over onneembaarheid en de zomer, en de mier ging nooit meer weg.
Daar zie ik van af, bever, zei hij.
Dat is goed, mier, zei de bever.
Ik had zo'n muur moeten bouwen, dacht hij. Nu is het te laat.

Mail Art

Zo'n honderd brieven van A6 formaat zijn tussen 2004 en 2006 van over de hele wereld naar Margaret Huber verstuurt. Vreemde pakketjes als een zakje poeder,een gebroken plaat of een loden pijp waarin een adres was gekrast, en dat allemaal om het post systeem te testen. Slechts drie kaarten zijn nooit aangekomen. Het project is gepubliceerd in het boek POSTCARD, waarin de post staat van meer dan honderd kunstenaars, designers, illustratoren en fotografen van over de hele wereld.

Overal Thuis

Ze vertrokken in juni vorig jaar, twee mensen in een busje op tour door Europa, op zoek naar wat ‘thuis’ betekent voor mensen in de lidstaten. En welke relatie dit heeft met de traditionele architectuur en cultuur van dat land. In ieder land zoeken ze het huis dat het meest centraal ligt en gaan in gesprek met de bewoners. Inmiddels zijn ze aangekomen in Nederland.

OVERAL THUIS, being at home everywhere, is een project van Henrik Jan Haarink en Esther Kokmeijer.
 Een reis naar de 27 landen van de Europese Unie en de 3 kandidaat lidstaten met een bezoek aan haar bewoners. Op zoek naar de betekenis van ‘Thuis’ op het zwaartepunt, het hart van ieder land. Doormiddel van literatuuronderzoek, een interview met de bewoners, analyses, vergelijkingen met de traditie van het wonen en het maken van een beeldreportage inventariseren ze wat een huis thuis maakt.

Op hun reis maken ze teksten, tekeningen en schema’s van huizen, verzamelingen, foto’s, verhalen en modellen. Terug in Nederland maken ze op grond van deze studie een ontwerp voor een woongebouw in Nederland. De eigenschappen die een huis moet hebben om een goed thuis te maken zullen verenigd worden in het ontwerp voor dit gebouw.

Op de site overalthuis.eu doen Haarink en Kokmeijer doorlopend verslag van hun nieuwe (T)huizen. Eind 2009 zal er een boek in meerdere talen verschijnen over deze 30 (T)huizen. Daarnaast zal er in meerdere landen in Europa een expositie opgebouwd worden om zoveel mogelijk mensen in Europa te bereiken. Naast het bezoeken van de (T)huizen speelt ook de reis naar het exacte zwaartepunt van ieder land een grote rol binnen het boek en de expositie.



Beeldsmaak

Al twintig jaar is restaurant De Treeswijkhoeve voortdurend op zoek naar de perfecte compositie van smaak, kleur en textuur. Een zoektocht naar de volmaakte balans tussen verschillende ingrediënten. Dit jaar kwam het restaurant in samenwerking met ontwerpstudio Edhv met het culinair document 'Beeldsmaak".

Een boek dat de heersende trends ontstijgt. Geen kookboek, want daarvoor ontbreekt een essentieel ingrediënt: recepten, maar een inspirerend stijlboek waarin design, fotografie en food samenkomen. Met als doel te verrassen, verwennen en vermaken met beeld- en smaakcomposities. Vervreemdende stillevens in contrast met persoonlijke sfeerbeelden. In het boek flirten 'food' en 'design' met elkaar. Initiatiefnemer chef-kok Dick Middelweerd van de Treeswijkhoeve: "We hopen dat de grenzen waar culinair begint en weer ophoudt, vervagen".
Bij het samenstellen van het boek werd vooral uitgegaan van wat nog niét bestond. Zo blijken in alle kookboeken borden gebruikt te worden, dus in dit boek niet. Tony Le Duc fotografeerde de gerechten in steeds dezelfde witte, komvormige mal, met één lichtbron. Boudewijn Bollmann nam het documentaire gedeelte voor zijn rekening. Hij fotografeerde onder andere bij leveranciers en in de keuken.

Absolutely Jean Beddington

Jean Beddington werd geboren in Derby, Engeland. Koken leerde Jean al op zeer jonge leeftijd van haar moeder en grootmoeder. Na een wereldreis vestigde zij zich in Japan waar zij onder andere een culinaire opleiding kreeg in Shizen Shoku-leer, een klassieke Japanse manier van koken. In Amsterdam wonend maakte Jean Beddington van het koken een beroep. Jean Beddington viel meteen op door een eigen originele kookstijl, waarin veel aandacht voor andere dan Franse invloeden. Haar keuken is er een waarin traditie en vernieuwing elkaar op een unieke manier vinden, een continue zoektocht naar verdieping van smaken. Beddington's kreeg een 10- van Parool-recensent Johannes van Dam. De Gault Millau-gids noemt Jean Beddington "een van de meest creatieve chefkoks van Nederland, met een spannende stijl van koken".

Na 30 jaar chefkok bracht Jean Beddington een stijlvol kookboek uit: Absolutely Jean Beddington. Het boek is in drie delen opgedeeld en mede daardoor erg veelzijdig. In het eerste deel, Glossy genaamd, draait het vooral om het mooie beeld. Prachtige foto's van Sigurd Kranendonk worden vergezeld door een ingrediëntenlijst, maar de bereidingswijze wordt aan eigen creativiteit overgelaten. Het tweede deel, Realtime, laat gerechten zien zoals ze op tafel komen in Beddington's restaurant vergezeld van goede receptuur. De gerechten zijn verrassend, smakelijk en voor een gemiddelde kok goed te doen In het derde deel, Daily, zijn dagelijkse, makkelijk te bereiden gerechten opgenomen voor elke dag een beetje Beddington. Het boek geeft meer dan 130 recepten voor zowel de beginnende als de professionele kok.

Titel: Absolutely Jean Beddington
Auteur: Jean Beddington & Jonah Freud
Uitgeverij: De Kookboekhandel
Prijs: € 45,00
ISBN: 9789080568440

Hu.man holidays #7

Kersvers: deze week verscheen alweer de zevende editie van het "Hu.man Holidays VakantieDoeboek", de bekende succesvolle boekenreeks van ontwerper Hans Ubbink.

De bijna driehonderd pagina's staan weer vol verhalen, foto's, recepten en spelletjes.
Naast genieten van verhalen en mooie fotoreportages bevat het boek veel vakantiedoedingen als strandspelletjes, kleurplaten en puzzels.
Het Hu.man Holidays VakantieDoeboek verschijnt jaarlijks en is een initiatief van modeontwerper Hans Ubbink. Om thuis of onderweg het vakantiegevoel op te roepen.
Ubbink kwam op het idee door de vakantieboeken van vroeger waarmee je zoet gehouden werd in de trein of auto op weg naar de zon.

Het boek is verkrijgbaar via internet en bij de betere boekhandel, let wel: in beperkte oplage.

Jennifer Causey

Jennifer Causey is fotografe en kunstenares. Haar foto's leggen meestal de nadruk op momenten waarop de schoonheid van kleine dingen naar boven komt. Ze betrapte zichzelf erop elke dag foto's te maken van haar ontbijt, en begon een blog om de ontbijtfoto's op te plaatsen; elke dag een nieuwe dag, een nieuwe foto. Sinds kort zijn haar ontbijtfoto's bijeengebracht in het boek Simply Breakfast. Het resultaat is een boek vol foto's om terug te verlangen naar die eindeloze zondagmorgen. Misschien moeten we van Causey leren en wat vaker het zondagochtendgevoel door ons ontbijt mengen..

Marije Vogelenzang - Eat Love

Eten is meer dan alleen het werkwoord, het zijn ook de belevenis van samen eten, de verhalen erachter, en de smaken en geuren die er toe doen. Food Designer Marije Vogelenzang studeerde in 2000 af aan de Design Academy in Eindhoven op een nieuw begrafenisritueel: een Funeral Diner. Alles was wit, van de de kleding van de gasten, de aankleding van de zaal tot aan het eten aan toe. Spectaculair, intens en indrukwekkend.

In Eat Love zijn haar eetconcepten gebundeld: van de cakejes die met hun opschriften schreeuwen om gegeten te worden tot een oorlogsdiner of een eetbaar grastapijt. Bijzondere projecten die de psychologie achter eetrituelen zichtbaar maken. Zo hing ze voor een chique kerstdiner doeken langs de eettafel waardoor gasten hun hoofd en handen moesten steken. Omdat kleding en andere sociale uitingen zo werden verborgen vielen sociale barrieres weg.

Een boek om op een andere manier naar eten te gaan kijken. En ondanks dat er geen recepten bij staan: sommige projecten kun je, met behulp van de handgeschreven tips door Marije Vogelenzang, wel degelijk thuis uitproberen.